bir delinin hezeyanları...

Hayatı tek katmanda yaşayamamak... İşte benim sorunum bu!

Bir zamanlar bir sürü değişik arkadaş çevresine girmekle, başka şehirlerde erkek arkadaş edinmekle, klüpler-topluluklarla çözmeye çalışmıştım bu sorunu... Tek bir hayata sıkışıp kalınca boğuluyorum çünkü! (Araştır- çoklu kişilik bozukluğu...)

Şimdi ise elimde pek bir şey yok... Tek sığınağım, yazmak... O da içimden pek gelmiyor... Kafamdaki hayallerle avunup duruyorum...

Silkin ve kendine gel! Hayat kısa... Yine o en bilindik hataya düşüyorsun - hep bir yarım kalmışlık hissiyle yaşıyorsun hayatı, gelecek daha güzel günlerin özlemiyle, şimdiye katlanarak.

Bunu yapma!

Hayatının baharını bekleyerek geçirme... Aynı hataya düşme - aynı hayata düşme... Düşme...